Super User

Super User

نمایشگاه دوسلدورف آلمان(K2019) فعالیت خود را آغاز کرد.


قیمت پایه محصولات پتروشیمی یکشنبه هر هفته توسط دفتر پایین دستی شرکت ملی صنایع پتروشیمی اعلام می شود.
این قیمت های هفتگی براساس میانگین ارز نیمایی و براساس قیمت های جهانی تهیه و تنظیم می شود.

images/assoplast/pdf/gheymat paye.pdf

مصاحبه با آقای حسینی منش مدیر یک واحد تولیدی در صنعت پلاستیک

لطفا در مورد تولیدی حسینی منش توضیح دهید.

تولیدی پلاستیک حسینی منش از سال 1359 به همراه برادرم در کارخانه ای واقع در صالح آباد شروع به کار کرد. در ابتدا گالن و دبه های ترشی تولید کردیم. سال 1363-1362 مشغول به تولید پاروهای برف معروف به پارو حسینی شدیم. از آن زمان تاکنون 80% از تولید، صادر می شود. بعد از آن تولید کلمن آب آغاز گشت که 90% آن به ترکیه صادر می شد. پس از آن، از سال 1385 تولید صندلی آموزشی پلاستیکی را آغاز کردیم که ساخت آن تاکنون ادامه دارد. پروانه شرکت در سال ۱۳۶۳ از سازمان صنایع استان تهران اخذ شد. حداقل 5 تا ۶ نمایشگاه بین المللی شرکت کرده‌ ایم و ۴۱ الی ۴۲ سال سابقه فعالیت در صنعت پلاستیک داریم.

لطفا از مشکلات صنف پلاستیک کارها برای ما توضیح دهید.

اولین مشکل تولید کننده مالیات بر ارزش افزوده است. هر کس که قصد خرید محصولی را داشته باشد، اولین چیزی که راجع به آن صحبت می کند این است که مالیات بر ارزش افزوده بر عهده آنها نیست و تولید کننده هم مجبور است که مالیات بر ارزش افزوده را متقبل شود و به دولت پرداخت کند.

از جمله مشکلات دیگر صنف پلاستیک این است که مواد را به تولید کننده واقعی نمی رسانند. از ابتدای سال تا کنون 3 تا 4 مرتبه کارشناسان سازمان صنعت مراجعه و از کارگاه ما بازدید کردند ولی یک بار نگفتند که این 10 تن مواد به شما می رسد. همیشه مواد کیلویی 18.000 تا 20.000 تومان تهیه کرده ایم. با وجود داشتن کارت بازرگانی و صادرات مجبور هستیم که مواد اولیه را از بازار آزاد تهیه کنیم. هیچ کس به فکر تولیدکننده نیست تا این مشکلات را از راهشان بردارند.

با توجه به منطقه ای که در آن مشغول به فعالیت هستید، با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنید؟

از لحاظ مشکلات منطقه ای، ناحیه مهدی آباد منطقه ای صنعتی است ولی اصلا لوله کشی آب ندارد. به ناچار باید 10 هزار لیتر آب شیرین را به قیمت 180 هزار تومان تهیه کرد تا از طریق چیلر و مخزن آب را خنک کرده و برای جلوگیری از رسوب قالب ها از آن استفاده نمود. آب را هر سه روز یکبار باید تامین کرد. خیابان ها همه خاکی هستند و این مساله رفت و آمد را با مشکل مواجه می کند.

با توجه به اینکه فرمودید اکثر تولیدات شما صادراتی هستند با بالا رفتن قیمت دلار وضعیت صادرات چگونه است؟

بیشتر تولیدات صادراتی هستند ولی در حال حاضر با این اوضاع دلار نمی‌توان صادرات انجام داد زیرا اگر بخواهیم محصولی را صادر کنیم کسانی که از ما محصول را خریداری می کنند ریال به ما می‌دهند و اگر بخواهیم ریال را به دلار نیمایی تبدیل کنیم عملاً به ازای هر دلار ۲ تا ۳ هزار تومان تولید کننده ضرر کرده است بنابراین دیگر نمی توان محصول صادر کرد. این در حالی است که در واقع اشخاص دیگری محصول را می خرند، با کارت بازرگانی خودشان صادر می کنند و سود این محصول را آنان می گیرند، از طرفی این محصولات را صادر می‌کنند و از طرف دیگر محصولات دیگری را بدون اینکه خودشان تولید کننده باشند با ارز نیمایی وارد می کنند.

پلیمرهای گیاهی معمولا مواد پلیمری با منشا گیاهی می باشد. حتی یک لاستیک مانند NR  که از درخت هوآ بدست می آید نیز می تواند در این دسته قرار بگیرد.

به دلیل اینکه فرهنگ های علمی و کاری در دنیا باهم متفاوت اند، اکنون راجع به چیزی که در فرهنگ پلیمری ایران مورد توجه قرار گرفته است صحبت می کنیم.

در ایران به غلط یا درست، به مخلوط پلاستیک هایی که با نشاسته بدست می آیند پلیمرهای گیاهی میگفتند و می گویند که به نظر من اصلا نام گذاری درستی نیست.

اگر به تاریخ پلاستیک نگاهی بیندازیم، ریشه این آمیزه ها به دهه های 60 و 70 میلادی بر می گردد. در آن زمان صادرات نفت دچار اشکال شده بود که آن هم به دلیل اختلافات میان عراق و اسرائیل بود و پس از آن، مساله مربوط به پیک قیمت نفت در اثر تاسیس اوپک در سال 1350 تا  1353 شمسی بود. در آن زمان، کشورهای اروپایی از نشاسته به جای پلیمرها در تولید یک سری ظروف و لوازم یکبار مصرف و ... استفاده می کردند. این کار صرفا به جهت پایین آوردن قیمت و توسعه یافتن مصرف بود که جز این هدف دیگری نداشتند. در آن منطقه به دلیل فراوانی نشاسته سیب زمینی و پایین بودن قیمت ها نسبت به پلاستیک هایی که آن زمان در حال گران شدن بودند، استفاده از آنها روز به روز رو به افزایش بود.

در ایران حدودا 10 سال پیش شرکتی ادعا کرد که از مخلوط نشاسته و موم زنبور عسل و ماده های دیگری پلاستیکی تحت عنوان پلاستیک گیاهی تولید کردند، البته اجزای آن کاملا اشتباه اعلام شد که مطمئنا از روی عمد بوده است. در اصل آن پلاستیک مخلوطی از نشاسته و پلی پروپیلن بود که به اسم پلیمر گیاهی معرفی شد. ویژگی عمده این پلیمر آن بود که حدود %70-60  وزنی این ترکیب را نشاسته و %40-30  وزنی آن را یک ترموپلاستیک که عمدتاً پلی پروپیلن برای این کار مورد استفاده قرار می گرفت، مصرف میشد. در این حالت امکان اینکه یک کامپوزیت یا هیبریدی از این دو شکل گیرد وجود داشت. به همین منظور به نشاسته روغن اضافه کردند و عملا حالت ترموپلاستیک- نشاسته را تا حدودی در آمیزه ایجاد کردند و آمیزه نهایی شکل گرفت.

خاصیتی که این آمیزه داشت همانند پلیمر معمولی ولی با یک سری مشکلات همراه بود. اولین اشکال آن بوی نامطبوع به دلیل امکان آزاد شدن بعضی مواد در خوراکی های گرم بود، مثلا اگر لیوانی با همین جنس داشتیم و در آن آب جوش می ریختیم ممکن بود آن مواد آزاد شده و وارد آب شوند و اشکالاتی بوجود آورند و در عین حال بوی نامطبوعی ایجاد کنند. بیشترین ادعایی که شرکت مذبور داشت این بود که که مواد بکار رفته دوست دار محیط زیست است که این ادعا به جد یک ادعای اشتباه و اعلام اشتباه بود. سوالی که پیش می آید این است که چرا اشتباه؟ اولین دلیل این است که آنها از نشاسته سیب زمینی در حجم های بالا استفاده می کردند، در حالی که این نشاسته سیب زمینی می توانست خوراک دام و یا انسانی باشد، از طرف دیگر هزینه آب بسیار زیادی برای آن صرف می شد. اگر اکنون این مواد را در فرآیند لوپ بسته ای مثل تولید ظروف پلاستیکی بکار بریم، عملا آب را هدر داده ایم. این اولین دلیل برای به خطر افتادن امنیت غذایی بود. دومین دلیل این بود که وقتی لیوانی از جنس پلی پروپیلن تولید می کردیم بعد از استفاده امکان جمع آوری و بازیابی لیوان ها وجود داشت. ولی وقتی این ماده با 70% نشاسته مخلوط شد دفعه دومی برای این ماده وجود نداشت و دیگر نمیتوانستیم آن را بازیابی کنیم و تنها راه دفن آنها بود. پس از دفن آن 70% نشاسته از بین می رفت ولی آن 30% پلی پروپیلن در محیط زیست باقی می ماند. چیزی که مشاهده می شد این بود که حجم بسیار زیادی از این مواد در محیط انبار شده در حالی که بازیابی آنها هم امکان ناپذیر شده اند. در ظرف های پرسی و فومی شکل هم این اتفاق افتاد. در قدیم که یک ظرف فومی شکل 17-12 گرم بود، وقتی از پلی پروپیلن و نشاسته در تولید این ظروف استفاده شد، عملا این ظرف 12 گرمی به یک ظرف 170-150 گرمی تبدیل گشت. در واقع وزن آن بیش از 10 برابر افزایش یافت. در این وزن 10 برابر بالاتر فقط 70% آن به محیط باز میگشت و حدودا 45 گرم پلاستیک در محیط به صورت دپو شده مشاهده می شد. پس اگر صحبت ها را کمی مرور کنیم متوجه می شویم که قبلا 12 گرم ظرف پلاستیکی غیر قابل بازیافت در محیط قابل مشاهده بود اما اکنون 45 گرم در ازای هر ظرف به چشم می خورد. یعنی چیزی حدود 3 تا 4 برابر وزن ماده ای که قبلا در طبیعت رها می شد، اضافه گردید. کربن دی اکسیدی که برای این کار تولید می شد اضافه گشت، کار بازیافت این ماده از بین رفت و در واقع می توان گفت که هیچ عمل مثبتی انجام نشد، این بزرگترین خطری بود که محیط زیست را تهدید میکرد. غیر از آنکه در مقایسه با ظرفی که فوم نیست یک ظرف فومی می تواند انرژی را نگه دارد و دیرتر سرد شود، پس کاربرد اصلی این را هم تحت تاثیر قرار داد. به این دلایل من فکر می کنم استفاده از این ظروف گیاهی که در ایران متداول است، نه بازخورد و توجیه علمی، نه توجیه اقتصادی و نه توجیه ملی دارد. ملی به این دلیل که در تولید این ظروف غذای عموم گرفته می شود و پلاستیکی غیرقابل مصرف مجدد و غیر قابل دفن را در طبیعت دپو می کنیم، توجیه علمی ندارد به این خاطر که چیزی در آن به عنوان پشتیبان علمی که بتوان گفت از لحاظ علمی تکنولوژی خیلی بالایی دارد وجود ندارد و توجیه فنی نیز ندارد چون از لحاظ خواص هم خواص منحصر به فردی به ما نمی دهد.

  • انتظارات شما در جهت ارتقای کیفی و کمی صنعتگران پلاستیک از انجمن همگن چیست؟

انتظار از انجمن همگن به عنوان يك انجمن تخصصي اين است كه با كمك مراكز دانشگاهي و تحقيقاتي دوره هاي كوتاه مدت برگزار كند و علاوه بر آموزش پايه هاي علمي و فناوري متداول در صنعت پلاستيك با هم انديشي جهت رفع عيب اين صنايع و توسعه محصولات جديد پرداخته شود. علاوه بر آن مي توان همكاري سازنده اي براي  شناخت محصولات پر مصرف كه از خارج وارد مي شوند را انجام دادو دو طرف با سرمايه گذاري مشترك نسبت به توسعه و توليد آن در داخل اقدام كنند. اين مسئله علاوه بر جلوگيري از خروج ارز مي تواند مسئله اشتغال زايي و توليد ثروت ملي را نيز به همراه داشته باشد. پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران آمادگي دارد كه در اين طرح هاي مشترك همكاري داشته باشد و جهت تحقيقات خود را به سمت توليد محصولات پرمصرف و استراتژيك تغيير دهد. در چند سال گذشته پروژه هاي فناورزيادي با همكاري صنعت در اين راستا تعريف شده است و هنوز جاي كار دارد.

  • وضعیت صنعت پلاستیک را اکنون چگونه میبینید؟

تحريم هاي اعمال شده در حال حاضر دورو دارد. يك روي آن كه شايد پررنگ تر باشد مشكلات بزرگي است كه صنايع با آن در گير هستند كه شامل تهيه مواد اوليه ( بخصوص با منبع خارجي)، تهيه قطعات يدكي و فناوري هاي مدرن، گران شدن و عدم ثبات قيمت ها، كم شدن نقدينگي و پايين آمدن توليد مي باشد. اين مشكلات هر كدام به تنهايي مي تواند هر واحد توليدي را از پا بيندازد كه در حال حاضر صنعتگران ما شجاعانه در مقابل آنها مقاومت مي كنند و در اين راستا انرژي بسيار زيادي از آنها گرفته مي شود. اما آن روي سكه كه كمي كم رنگ خود را نشان مي دهد و در هاله اي از ياس و نوميدي دست و پا مي زند مي تواند استفاده بيشتر از پتانسيل هاي داخلي براي همه مشكلات ياد شده باشد.  اين پتانسيل ها بر پايه استفاده از نيروهاي انساني جوان و استفاده از منابع داخلي است . دولت به عنوان متولي امور در كشور بايد به اين مسئله كمك كند و براي پيشبرد آن همه راههاي رانت خواري و هر عاملي كه موجب تشتت و ناثباتي قيمت ها را مي شود بگيرد تا اين نهال هاي نوپا اجازه رشد را پيدا كنند.  در دراز مدت براي بالندگي بيشتر صنعت پلاستيك نياز به نگاه بيشتر به اين روي سكه وجود دارد و چه بهتر كه از همين الان به عنوان آخرين و تنها راه موجود به آن جدي تر پرداخته شود.

  • پیشنهاد شما برای رهایی از بحران پلاستیک چیست؟

به نظر مي رسد برگ برنده صنعت پلاستيك در اين آشفته بازار استفاده از مواد اوليه صنايع پتروشيمي مي باشد كه تنها عامل كمك به توليد در اين روزها مي باشد. اين پتانسيل خوب دو راه را براي رهايي از بحران كنوني ديكته مي كند. راه اول متمركز شدن بر توليد محصولاتي است كه مواد اوليه آن در داخل باشد و راه دوم ارتقائ كيفيت اين محصولات براي صادر كردن آن مي باشد. اميدوارم كه راه اول تحت تاثير تحريم ها برپتروشيمي قرار نگيرد و پتروشيمي ها قادربه توليد محصولات خود باشند تا بتوانند همچنان مواد اوليه صنعت پلاستيك را توليد كنند. علاوه بر آن نقش نهاد حاكميتي در اين بازار بسيار مهم است كه بتواند جلوي هر گونه رانت خواري و دلال بازي را بگيرد. اما راه دوم به خود صنعتگران بر مي گردد كه بتوانند با توليد محصولات با كيفيت و دانش بنيان بازارهاي جهاني و يا لااقل بازارهاي كشورهاي اطراف را به ترف خود درآورند.   

  • وضعیت آینده این صنعت را چگونه پیش بینی می کنید؟

آينده صنعت پلاستيك به آينده صنعت ايران و شرايط سياسي كشور وابسته است . اميدوارم كه بتوانيم اين شرايط بحراني راباموفقيت پشت سر بگذاريم. اما از نظر كلي با توجه به سوبسيدهايي دولت در زمينه خوراك و انرژي به واحد هاي پتروشيمي، صنعت پلاستيك وابسته به مواد داخلي از اقبال خوبي برخوردار است و از اين شرايط بايد نهايت استفاده راكند. اگر وضع به همين منوال باشد و واحدهاي پتروشيمي با استفاده از خوراك و انرژي ارزان بتوانند محصولات خود را ارائه دهند، اين صنعت هم چنان مي تواند از حاشيه امنيت برخوردار باشد و براي شكوفايي بيشتر فقط نياز به ارتقاي كيفيت و بازارهاي صادراتي دارد. در صورت تحقق اين دو مورد، صنعت پلاستيك حتما روزهاي خوبي را خواهد ديد. استفاده از نيروهاي جوان و تحصيل كرده مي تواند كليد ارتقاي كيفيت و حركت هاي صنفي مي تواند كليد ايجاد بازارهاي صادراتي باشد. 

 

نظر شما راجع به نمایشگاه ایران پلاست چیست؟

متاسفانه در برگزاری نمایشگاه ایران پلاست، صنعتگران پلاستیک نقشی ندارند، و این بزرگترین اشکال است. چون تنور ایران پلاست را تولیدکنندگان این صنف و صنعت گرم می کند ولی تصمیمات ایران پلاست به عهده پتروشیمی است، همان پتروشیمی که همیشه با در پیش گرفتن سیاست های یکجانبه و منفعت طلبانه خود ثبات را از صنعتگران پلاستیکی گرفته است و همیشه و همه جا از صنعتگران پلاستیک به عنوان پایین دستی  و نه تکمیلی یاد می کند و این دیدگاه نگاه از بالا به  پایینی نشان دهنده بازیچه بودن صنعتگران به دست سیاست‌های غلط پتروشیمی ها است. مشکل اینجاست که برای احقاق حقوق حقّه بین صنعتگران و تشکل ها وجود کم رنگ دارد و تا زمانی که اتحاد و همبستگی بین صنعتگران و تشکل‌ها به وجود نیاید این نگاه از بالا به پایین صنعتگران را متزلزل و بازار آنها را سست می کند

آیا راهکاری برای این موضوع دارید

اولاً تمام روسای تشکل ها باید از پوسته فردی خود خارج شوند و منافع جمع را بر منافع فردی و سازمان شخصی ترجیح دهند و جداً به فکر عموم باشند که نمود واقعی آن اتمام دوره تمام تشکل هاست

 آیا توانسته اند قدمی که برای خود برداشته‌اند برای جمع هم بردارند؟ آیا به جز رایزنی برای رفع مشکل خود برای مشکل اعضا هم قدمی برداشته اند؟

 در تمام تشکل ها اختلاف سلیقه و راهکارها امری اجتناب ناپذیر است که معمولاً در نهایت به یک نتیجه ولی با شیوه ها و راهکارهای گوناگون میرسد و همیشه بالاخره گروهی رای می آورند. اشکال کار اینجاست که بعد از انتخابات به جای همکاری با گروه جدید متاسفانه در صدد ضربه زدن و  از میدان به در کردن گروه جدید می باشند که این بزرگترین آفت کار گروهی و جمعی است و حاصل همین بی اخلاقی ها است که ما اکنون شاهد آن هستیم. این کار در اصل به ضرر  کل صنعت است. جا دارد در همین جا از دوستان خواهش کنم که لطف کنند از این کج خلقی فاصله بگیرند و منافع جمع را فدای امیال شخصی خود نکنند

 اگر همه تشکل ها با هم باشند حداقل بر فشارها و ستم هایی که در گروه صنعتگران سنگینی می کند می توانند فائق آیند و وضع مان خیلی بهتر از اینها خواهد شد. این صنعت مسائل و مشکلات زیادی دارد. دارایی، ارزش افزوده، مواد اولیه و نوسانات کمرشکن قیمت آن، عوارض های غیر قانونی شهرداری ها و …

به طور مثال در یکی از این تشکل ها گروهی که همیشه هیئت مدیره بودند، در آخرین مرتبه مجمع موفق به کسب آرا نشدند، ولی متاسفانه از فردای انتخابات شروع به به چالش کشیدن گروه جدید کردند، حتی سعی در انحلال آن داشتند. در  نهایت به علت عدم موفقیت در این امر اقدام به تاسیس یک تشکل دیگر کردند و ماحصل  آن ضرر رساندن به کل صنعتگران پلاستیک شد و این امر سبب شد همکاران تاوان این وضع را با پرداخت قیمت بالاتر ماشین آلات بدهند آیا صبر برای یک دوره بهتر نبود؟

اگر همه تشکل‌ها یک دل باشند و حداقل در مقابل فشارها و ستم هایی که بر صنعتگران وارد می شود هم صدا باشند مطمئن باشید وضعیتی بهتر از امروز خواهیم داشت چرا صنعتگران نباید متولی اصلی ایران پلاست باشند؟ تمام رونق ایران پلاست به دست، همت و تلاش صنعتگران پلاستیک است و پتروشیمی ها سهم اندکی در این رونق دارند. واقعاً امسال سعی کنید با این مسئله آماری برخورد کنید و همه آنها را مورد بررسی قرار دهید ببینید سهم بازدید و مشارکت کدام بیشتر است.

آیا اعمال قدرت اقلیت پتروشیمی بر اکثریت صنعت‌گران پلاستیک قابل توجیه است؟ بنده به سهم خود امیدوارم این نقیصه را در تهران پلاست بتوان جبران کرد و بتونیم با مشارکت فعال خود و احیانا تشویق طرف های تجاری خارجی خود نمایشگاهی متفاوت و پر رونق داشته باشیم، چون دیگر در تهران پلاست پتروشیمی وجود ندارد که نگاه از بالا به پایین به صنعتگران و شرکت کنندگان داشته باشد، بکوشیم در تهران پلاست فعال تر و پر تحرک تر شرکت کنیم. این ماییم که می توانیم رونق و شکوفایی به نمایشگاه ها بدهیم.

هیئت مدیره فعلی تاکنون چه اقدامات مثبتی انجام داده است؟

 اولاً خدمتتون عرض کنم که تمامی هیئت مدیره ها در تمام ادوار تاکنون سعی و تلاش خود را کردند که بهترین دستاورد را داشته باشند چون کار تشکلی بسیار سخت و زمان بر و پر هزینه است و  هیئت مدیره های مختلف بسته به شرایط سیاسی و اقتصادی دولت امکان اجرای بعضی کارها و فعالیت ها را دارند. همانطور که شاهدیم در بعضی از دولت ها اصلا اهمیتی به انجمن ها نمی دهند و در بعضی برعکس و این خود باعث می شود که فعالیت هیئت مدیره ها در ادوار مختلف تفاوت کند و رزومه های متفاوتی داشته باشند.

متاسفانه بیشترین مشکل این دوره انجمن زخم کهنه بدهی و جرایم مالیاتی بود که توسط همکاران و دوستان بسیار پیگیری شد و به نتایج بسیار خوبی رسیدیم و خوشبختانه امسال اولین سالی است که دفاتر ما علی الراس نشده و قبولی گرفته است.

برای اعضا یک تعاونی تامین نیاز تاسیس شده است که  کارهای ثبتی آن انجام شده و کارهای قانونی آن رو به اتمام است. امید است گشایشی برای تهیه مواد اولیه اعضا باشد

برای اتحاد و همبستگی همه تشکل‌ها تلاش فراوانی صورت گرفت و بالاخره ماحصل آن شورای مرکزی تشکل های صنایع پلاستیک است که چند ماهی است از فعالیت آن می گذرد و چهارده تشکل بنام در آن عضو هستند. این  شورا از تمام تشکل ها دعوت به عمل می آورد تا برای هم صدایی و پیگیری مطالبات صنفی و صنعتی همکاران، به این شورا پیوسته و با زبانی واحد خواسته های مشروع خود را پیگیری کنیم.

 یکی دیگر از فعالیت های این هیئت مدیره عضویت در کارگروه( بازبینی و بررسی واحدهای دریافت کننده مواد پلیمری از بورس کالا) است که در سازمان صنایع استان تهران تشکیل می گردد و در آن حضور فعال دارد. امیدواریم این امر باعث تسهیل دریافت در مواد پلیمری توسط مصرف کنندگان واقعی گردد.

صفحه1 از3

جهت عضویت در انجمن همگن پلاستیک لطفا با شماره تلفن 88757808 تماس حاصل فرمایید.